Home    Over Christie    Algemeen    Behandelingen    Links    Contact        

     waarom
     anatomie
     wisselen
     behandeling
     problemen kiezen
     problemen snijtanden
     problemen wolfskiezen
     problemen haaktanden
     afspraak maken

Waarom

Het gebit van het paard wat wij tegenwoordig houden is niet te vergelijken met een paard dat in het wild leeft.
Een paard dat in het wild leeft, eet minimaal 16 uur per dag met zijn neus op de grond. Het kauwoppervlak wordt in zijn geheel gebruikt door deze manier van eten. Zijn voortanden worden actief gebruikt bij het afbijten van gras en eten aan bomen.

Het paard van nu staat lang niet 16 uur te eten en krijgt maar minimale variatie. Door een voerbak en hooiruif dwingen wij het paard op een onnatuurlijke hoge manier te eten. Waardoor het kauwoppervlak minimaal gebruikt wordt. De snijtanden worden niet actief gebruikt want hij hoeft niks af te snijden, wat bij grazen wel het geval is.

Door deze verschillen slijt het gebit van het paard van nu op een hele andere manier dan bij het wilde paard. De maalbeweging is zo anders dat we daardoor zien dat de paarden vaak afwijkend worden in het gebit en blokkades hebben.  Ook duwt het leer op het hoofd het slijmvlies tegen de scherpe randen aan. Al helemaal als we de neusriem vastmaken.

Paarden sterven in de natuur net als olifanten meestal aan het gebit. Het gebit is op een gegeven moment opgesleten en dan vallen de kiezen eruit.


(foto) olifantskies

De kies is zo’n 10 tot 12 cm als hij klaar is met ontwikkelen, dit is rond het 6e jaar. Dan gaat de kies in de loop van het paard z'n leven inzakken en slijt steeds een stukje af. Dit gaat goed tot dat de kies op is en eruit valt. Als we ook terug kijken in de tijd zien we dat er tandheelkundig werk bij paarden werd toegepast. Hellaas heeft het lang geduurd voordat men echt de noodzaak inzag.

[ print deze pagina ]